WRGB OLED is het paneelontwerp dat in de meeste grote OLED-televisies wordt gebruikt. Naast de gebruikelijke rode, groene en blauwe subpixels bevat elke pixel ook een witte subpixel. Het witte element verhoogt vooral de algehele helderheid, terwijl kleurfilters voor de witte en gekleurde elementen het uiteindelijke beeld produceren dat het oog ziet.
Deze aanpak bestaat vooral omdat het betrouwbaar produceren van afzonderlijk gekleurde OLED-subpixels op grote tv-formaten lastiger is gebleken dan het produceren van een uniforme witte OLED-laag met filters erbovenop. WRGB-productie is wat grote, betaalbare OLED-televisies van meerdere tv-merken mogelijk heeft gemaakt, omdat verschillende fabrikanten OLED-panelen die op deze manier zijn gebouwd, in licentie gebruiken.
Voor kijkers is het praktische resultaat een zelflichtend scherm met de diepe zwartwaarden en brede kijkhoeken die kenmerkend zijn voor OLED, met een helderheid die generatie op generatie is verbeterd zonder de fundamentele WRGB-structuur te veranderen. Dit verschilt van de alternatieve QD-OLED-aanpak, die ons overzicht van tv-typen ook behandelt.
