OLED staat voor organic light emitting diode, organische lichtgevende diode. In plaats van een achtergrondverlichting door een laag vloeibare kristallen te sturen, produceert elke pixel op een OLED-paneel zijn eigen licht en kan volledig worden uitgeschakeld. Die controle per pixel geeft OLED-schermen hun reputatie voor zeer diepe zwartwaarden en scherp contrast tussen lichte en donkere delen van een beeld.
In de praktijk maakt dit OLED bijzonder sterk in verduisterde kamers, voor films en voor content met veel donkere scenes, omdat er geen gloed van de achtergrondverlichting rond heldere objecten tegen een donkere achtergrond ontstaat. Ook de kijkhoeken zijn breed, zodat het beeld er van opzij net zo consistent uitziet als recht van voren. De piekhelderheid in zeer heldere kamers ligt over het algemeen lager dan bij de beste lcd-toestellen met achtergrondverlichting, en fabrikanten hebben het risico op inbranden door statische beelden door de jaren heen verkleind, al is het niet volledig verdwenen.
Door deze sterke punten en compromissen is OLED een van de twee technologieën die tegenwoordig het bovensegment van de televisiemarkt domineren. Onze vergelijking tussen OLED en QLED laat zien hoe het zich verhoudt tot het alternatief, en het overzicht van tv-typen legt uit waar elke technologie het best past.
